In lang vergeten tijden
Doet hij haar pijn
Lang
Heeft ze moeten lijden
Hij hield haar klein
Ik heb hem al vergeven
Dat is wat zij zegt
Bang
Kan ik niet leven
Heeft ze mij uitgelegd
Alleen
’s nachts
Als de slaap
Niet komt
Lang vergeten tijden
Die zij in haar droom herkent
Wrang
Laten haar toch steeds nog lijden
Tot zij haar pijn erkent
Zacht getik
Regendruppels
Op het raam
Verwarming aan
Beslagen ruit
Zie haar gaan
Haar mooiste jurkje aan
Met die rode ruit
Wind waait
Bewegend struikgewas
Golvend haar
Ze kijkt om en zwaait
Suizende stilte
En leegte hier
Waar zij was
En kilte
Het leven heb ik lief
Mijn lief
Vervuld
Met jou
Als ik later dood ben
En terugkijk
Op mijn leven
Zal ik dan gelukkig zijn?
Ik denk van wel,
Leven
Heeft mij
Veel gegeven
Maar toch wel het meest
Het meeste, omdat jij
Jij, bij mij bent
Geweest
